Stihl zagen van 1997 en 1998, een dure hobby in deze tijd – Lou van Houtem aan het woord!

Alle eindexamens zitten erop. Het eerste tijdvak is afgerond, de laatste antwoorden zijn ingevuld, de pennen neergelegd en de examenzalen weer teruggegeven aan de dagelijkse schoolroutine. Voor duizenden scholieren breekt nu misschien wel het lastigste gedeelte aan: wachten. Wachten op donderdag 11 juni, de dag waarop eindelijk duidelijk wordt of al dat leren voldoende is geweest voor dat felbegeerde diploma. En mocht het nét niet genoeg zijn, dan staat het tweede tijdvak alweer klaar. Geen tijd om lang bij de pakken neer te zitten, want voor het einde van de zomer weet uiteindelijk iedereen waar hij of zij aan toe is. En wat hebben de examenleerlingen een timing gehad. Wekenlang werd er geleerd terwijl de regen tegen de ramen tikte en de zon zich maar mondjesmaat liet zien. Misschien maar goed ook, want een zonnig terras lonkt toch net iets verlokkender dan een hoofdstuk economie of natuurkunde. Maar nu de examens achter de rug zijn, lijkt ook het weer eindelijk mee te werken. De bloed-, zweet- en traandruppels van de afgelopen weken drogen langzaam op in de zon en maken plaats voor iets waar jongeren minstens zo goed in zijn: genieten. Dat is overigens niet alleen zichtbaar op de schoolpleinen. Het hele Heuvelland bruist weer. Terrassen lopen vol, evenementen staan voor de deur en overal zie je jongeren weer buiten afspreken. Tegelijkertijd weten ook de toeristen onze regio weer massaal te vinden. De campings vullen zich, de hotels draaien op volle toeren en op de fietspaden klinkt inmiddels weer net zoveel Hollands als Limburgs. Soms vraagt dat wat aanpassingsvermogen van de mensen die hier wonen. Een volle parkeerplaats, een druk terras of een wandelpad dat iets minder rustig is dan normaal. Maar eerlijk is eerlijk: zonder die bezoekers zou het Heuvelland ook niet het Heuvelland zijn. Ze zorgen voor levendigheid, voor werkgelegenheid en voor een flinke economische impuls. Dus nemen we die drukte maar een beetje voor lief. Een héél klein beetje dan. Iemand die daar goed over mee kan praten is Lou van Houtem (16) uit Mechelen. Net klaar met zijn eindexamens, maar alweer volop bezig in de natuur: “Mijn ouders hebben Hotel Hoeve de Plei in Mechelen, dus toeristen zijn mij niet vreemd, haha. Zo weet ik hoe belangrijk het toerisme voor onze streek is. Zelf draag ik mijn steentje bij aan het onderhouden van de tuin van het hotel. Andere werkzaamheden met toeristen, daar ben ik toch niet voor in de wieg gelegd, haha. Te veel vragen en te weinig geduld, nee, niks voor mij!” Lou is liever buiten te vinden en het liefst met een hamer of zaag. “Klopt ja, haha! Als mijn ouders het heel lief vragen help ik natuurlijk wel mee, maar ik ben liever zelfstandig buiten bezig of op mijn werk bij een boshouwer in de buurt. Dit is weliswaar geen bestaand woord of een officieel beroep, maar benadert wel wat ik bedoel. Zelf heb ik een eigen bedrijfje dat hout levert voor snijplanken of meubels. Zo ben ik momenteel bezig met een flinke berg kersen- en eikenhout, dat gebruikt gaat worden in een keuken. Heel divers, maar wel heel erg leuk!” Lou heeft de laatste dagen weer bergen verzet, hij is immers ook net klaar met zijn centrale eindexamens. Of het goed ging? “Voor mijn gevoel wel! Duits ging echt fantastisch, dat rolt me ook zo van de tong. Daar mochten ze van mij meteen een kernvak van maken. Engels was daarentegen een drama, dus hopelijk valt het een beetje mee.” Toch kijkt Lou met veel vertrouwen richting 11 juni: “Ik hoop mijn diploma wel spoedig te ontvangen, dan kan ik na de zomer beginnen aan de timmeropleiding in Maaseik! Iets wat supergoed aansluit bij mijn eigen werkzaamheden.” Het zomerse weer van de laatste week is voor Lou geen enkel probleem: “Dat is alleen maar lekker, lange dagen en buiten genieten. Wat wel een drama is, is de benzineprijs. Ik ben een fanatiek verzamelaar van oude Stihl-zagen uit de tijd van 1997 en 1998 en ik restaureer deze ook. De mensen met groene vingers in het Heuvelland zullen wel kunnen beamen dat deze dingen aardig wat wegslurpen, dus dat is ongunstig in deze tijd.” Maar de mini-econoom in Lou berekent dit wel netjes door aan de klanten die iets bestellen. “Anders maak ik er verlies op, en dat moet natuurlijk niet, haha!” Mocht het verlossende telefoontje op 11 juni goed uitpakken voor Lou, dan is dat alleen maar mooi meegenomen: “Ik heb bewonderenswaardig genoeg al aardig wat projecten op de planning staan, dus die extra tijd kan ik goed gebruiken voor de geplande salon- en picknicktafels, haha. Gelukkig krijg ik goede hulp van mijn beste vriend Thijmen.” Toeristen of niet, Lou zou graag in het Heuvelland blijven wonen: “Het is af en toe wel druk, maar daarnaast ook prachtig. Voor mij voelt het als thuis en met een beetje geluk neemt een lieve toerist ook nog een mooie snijplank van mij mee naar elders, dat zou natuurlijk helemaal mooi zijn.” En dat is toch wel een prachtig geschenk uit het Heuvelland.

Youri

- Advertentie -