Een sportleraar in wording – Tim Delnoye aan het woord

En jawel hoor, daar is hij weer: de interlandbreak. Net nu de Eredivisie eindelijk eens spannender is dan ooit, wordt de competitie weer stilgelegd omdat het Nederlands elftal aan de bak moet. Waar we normaal gesproken rond deze tijd al aardig kunnen voorspellen welke clubs bovenaan eindigen, staan de ploegen dit seizoen opvallend dicht bij elkaar. Na twaalf speelrondes bedraagt het verschil tussen de eerste vijf clubs slechts drie punten. Zelfs Fortuna Sittard doet met een zevende plek nog aardig mee. Maar goed, nu dus even geen competitievoetbal. Misschien wel een mooi moment om stil te staan bij hoe ontzettend het voetbal de afgelopen jaren veranderd is. Vroeger waren een goede conditie, degelijke voetbalschoenen en een trainer die vanaf de zijlijn stond te schreeuwen vaak al voldoende. Tegenwoordig lijkt een voetbalclub soms meer op een technologisch onderzoekscentrum. Spelers lopen met hartslagmeters en gps-vestjes rond, hun slaap en herstel worden nauwkeurig bijgehouden en voedingscoaches bepalen wat er op het bord verschijnt. Zelfs kunstmatige intelligentie wordt ingezet om tegenstanders te analyseren en blessures te helpen voorkomen. Je zou bijna denken dat er niets meer mis kan gaan. Maar helaas bleek afgelopen week opnieuw dat alle moderne techniek niet ieder risico kan uitsluiten. In Spanje overleed de 30-jarige Jesús de Miguel, speler van CD Tenerife, na een harde botsing met de doelman van FC Andorra. De keeper kwam met zijn knie omhoog uit zijn doel en raakte de aanvaller vol op de borst. De Miguel werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht, maar overleed de volgende ochtend. Een verschrikkelijk drama dat de internationale voetbalwereld diep raakte. Het laat zien hoe snel een wedstrijd, waarin alles draait om winnen, kan veranderen in iets waarbij de uitslag ineens totaal onbelangrijk is. Ook in het Heuvelland kwam het nieuws de jeugd ter ore. “Wat mij betreft toch wel het schokkendste nieuws van afgelopen week”, laat Tim Delnoye (17) uit Vaals weten. “Ik ben zelf een voetballer in hart en nieren, dus ik begrijp dat iedereen voor de bal gaat. Maar als we kijken naar hoe de keeper uit zijn goal kwam en waar hij op het veld stond, dan kunnen we toch wel stellen dat zijn actie behoorlijk gevaarlijk was.” Een onderzoek van de Spaanse autoriteiten zal moeten uitwijzen wat de gevolgen voor de keeper zijn. Duidelijk is wel dat, hoe groot de rivaliteit ook is, dit een afloop is die niemand gewild had. Het brengt ons terug naar Vaals, bij Tim, voor wie sport ook meer dan een hobby is. Na zijn tijd op het Sophianum in Gulpen besloot Tim te kiezen voor de opleiding Sport en Recreatie aan het VISTA College in Heerlen. Een logische keuze? “Dat vond ik wel. Ik heb lang getwijfeld wat ik wilde gaan doen, maar omdat ik erg van sport houd, leek me dit een goede keuze.” De opleiding heeft veel raakvlakken met zijn tijd op het Sophianum: “Zo hebben we de standaardvakken Engels, Nederlands en rekenen, maar daar komt iedere dag ook een verdieping in sport, recreatie of gastvrijheid bij.” Iets wat Tim erg goed bevalt! “Al moet ik zeggen dat ik toch beter oplet bij de sportthema’s dan bij de recreatiesessies, haha!” Waar hij over vijf jaar staat? “Het liefst op een school als sportleraar. Ik heb inmiddels wel gemerkt dat ik dit erg leuk vind.” En dat blijkt ook in de praktijk. Naast het feit dat Tim zelf met alle liefde op de velden van Rood Groen LCV’01 staat, waar hij voor het tweede elftal in actie komt, geeft hij ook training aan kinderen: “Om alvast een beetje warm te draaien voor het echte werk, zullen we maar zeggen, haha!” Ook sportief gaat het goed: “Ik voetbal voornamelijk op de positie links- of rechtsvoor. We draaien met het tweede bovenaan mee, dus dat is super. Bij het eerste, waar ik af en toe ook uithelp, gaat het iets minder. Daar staan we helaas laatste.” Een mentaliteit die Tim misschien wel siert, is dat de eerste twee helften voor hem toch echt belangrijker zijn dan de derde: “Ik vind altijd dat je wel een goede prestatie moet leveren. Ik geniet meer van een sportief resultaat dan van een kletsnatte derde helft.” En dat is dan even balen als alle Eredivisieclubs er dit weekend tijdens de interlandbreak de brui aan geven. Om dat gemis op te vangen, heeft Tim gelukkig iets prima’s geregeld: “Komende vrijdag ben ik als trotse toeschouwer in het stadion aanwezig tijdens de wedstrijd Nederland-Griekenland, haha! Dus we blijven wel met de sport bezig.” Soms is het echter ook goed om even af te schakelen: “Helemaal mee eens! Ik heb gelukkig al een paar mooie reizen mogen maken, maar eentje die absoluut nog op mijn bucketlist staat, is een vakantie naar Bora Bora. De temperatuur, de huisjes op het water, het lijkt me gewoon geweldig, haha!” Daar zal echter nog even voor gespaard moeten worden en daarom vindt Tim het ook geen enkel probleem om voorlopig in Vaals te vertoeven: “Ik woon hier erg graag. Ik zou eigenlijk, behalve als het voor werk of studie moet, geen echte reden kunnen noemen waarom ik ooit uit Vaals zou vertrekken. De huizen zijn duur, ja, maar dat is niet echt een probleem van Vaals alleen.” Zolang er glasvezel, een haarscherpe tv en een goede stroomverbinding zijn om zijn geliefde voetbalwedstrijden te volgen, zal Tim zijn vertrouwde Vaals niet snel verlaten. En stiekem is dat chauvinistische gevoel, die trots op de eigen omgeving, toch een prachtige eigenschap waarover veel jongeren uit het Heuvelland blijken te beschikken.

- Advertentie -