Maar is die onrust nu voorbij? – Eva Sleijpen aan het woord!

Je zou het alweer bijna vergeten zijn, tussen alle politieke discussies en ingewikkelde constructies rondom het nieuwe belastingplan door. Na flink wat onderhandelen lijkt er een akkoord in zicht, al wordt de precieze uitwerking van sommige plannen doorgeschoven naar later. Hoe het allemaal moet gaan werken? Dat zien we tegen die tijd wel weer. Ondertussen stond Nederland afgelopen weekend op een heel andere manier op scherp. Via sociale media werden jongeren opgeroepen om in verschillende steden de straat op te gaan. Niet alleen om te demonstreren, maar ook om te rellen, vernielingen aan te richten en winkels te plunderen. Na de verschrikkelijke beelden uit Frankrijk, waar protesten van Generatie Z op verschillende plekken uit de hand liepen, werd dat bepaald niet licht opgevat. In Den Haag en Maastricht werden extra politiemensen ingezet en winkeliers namen voorzorgsmaatregelen. Je zult maar op zaterdagmorgen je etalage moeten dichttimmeren omdat er op TikTok of Telegram wordt opgeroepen om de binnenstad te verbouwen. Gelukkig liep het uiteindelijk met een sisser af. In Den Haag werden tientallen mensen aangehouden, maar grootschalige plunderingen bleven uit. In Maastricht bleef het eveneens rustig. Opvallend was dat ook voetbalsupporters zich lieten zien. In Den Haag verzamelden ADO-aanhangers zich en in Maastricht stonden supporters van de Angel-Side van MVV klaar om hun stad te beschermen. Een bijzonder initiatief, al is het jammer dat mensen überhaupt het gevoel hebben dat zoiets nodig is. Want demonstreren moet in Nederland gewoon kunnen. Maar zodra het doel verschuift van je stem laten horen naar het leegroven van winkels, begint het toch behoorlijk on-Nederlands te klinken. Zo kijkt Eva Sleijpen (19) uit Wijlre er gelukkig ook naar: “Daar kon je inderdaad niet omheen, ook ik zag het voorbij komen. Ik snap dat jongeren over veel onderwerpen willen demonstreren, maar het verbaast me dat sommigen dat doen door winkels te vernielen, spullen te stelen en de openbare orde te verstoren. Je kunt je stem ook op een andere manier laten horen.” Maar is die onrust nu voorbij? “Ik denk dat iedereen sterke meningen heeft over bepaalde onderwerpen en dat vooral de rellen in Frankrijk de aanleiding waren voor de oproepen in Nederland. Maar ik denk dat het zeker nog eens kan gebeuren, omdat jongeren opiniërend sterk uit de hoek komen en niet tegen onderdrukking kunnen.” Helaas hebben we gezien hoe een paar appjes de boel flink kunnen opstoken. Hopelijk gaat het een volgende keer vreedzaam toe, zonder bananenrepubliekachtige taferelen. Eva blijft het nieuws in ieder geval volgen: “Dat ben ik ook wel een beetje verplicht vanwege mijn studie Rechtsgeleerdheid aan de Universiteit Maastricht.” Een keuze die niet uit de lucht kwam vallen: “Ik zit nu in mijn tweede jaar. Debatteren en maatschappijleer vond ik altijd leuk, wat natuurlijk aansluit op deze studie. Maar toen ik mijn studiekeuze moest doorgeven, wist ik het nog niet zeker en heb ik eigenlijk een gokje gewaagd met rechten.” Een gokje dat goed uitpakte: “Het bevalt me heel erg goed en als ik de studie heb afgerond, zou ik graag een togaberoep willen uitoefenen, met een grote voorkeur voor officier van justitie.” Een beroep waarvoor je naast een flinke dosis kennis natuurlijk ook rechtvaardigheidsgevoel nodig hebt. Naast een nieuwe studie koos Eva voor een nieuwe woonplek. Ze verruilde het prachtige Wijlre voor het bruisende Maastricht. Een keuze waar ze nog altijd blij mee is? “Absoluut! Ik vind het in de stad heel leuk en voel me helemaal op mijn plek, omdat er altijd wat te doen is. Wijlre mis ik vooral vanwege mijn familie en mijn hond, die ik veel minder zie. Dat is toch een andere gezelligheid dan in Maastricht.” Gelukkig is Wijlre, zolang de provinciale weg niet dicht is, redelijk snel bereikbaar. Ook naast haar studie heeft Eva genoeg te doen: “Ik vind het heerlijk om met vrienden samen te zijn. We koken vaak samen of nemen een terrasje. Daarnaast ga ik graag op stap of naar een festival. En nu het festivalseizoen een beetje voorbij is, luister ik graag naar muziek, speel ik piano of ga ik lekker wandelen of shoppen!” Met alle onrust in de wereld zouden we de gezelligheid bijna vergeten. Gelukkig komen de feestdagen eraan, ook op Eva’s studentenkamer in Maastricht. Is de eerste kerstboom al uitgezocht? “Stiekem wel, ik zet hem liever vandaag op dan morgen, haha! Maar thuis in Wijlre hadden we de traditie dat dit pas na Sinterklaas mocht, dus die houd ik wel in ere!” En wat zou Eva het allerliefste van haar verlanglijstje afstrepen? “Dan zou ik toch een keer Lowlands willen bezoeken of naar Zuid-Amerika reizen om Machu Picchu te beklimmen. Mijn moeder is namelijk een gevorderde klimmer, dus als ik met haar op reis ga, moet het natuurlijk ook een berg zijn die wat meer op mijn niveau ligt, haha!” En zo kijkt Eva vanuit Maastricht uit naar een bezoek aan Machu Picchu. Een plek met een prachtig uitzicht, maar vooral ook een plek waar het geschreeuw uit Den Haag en de onrust in allerlei appgroepen gelukkig heel ver weg zijn.

- Advertentie -